Posts Tagged ‘MADEN’

PostHeaderIcon AZMİN ROTASI

  n536803462_192773_695

     Yıl 2000. Milenyum yılı… Beyaz uzun bir zarf, üzerinde “Nazlı Berrak GÖNÜL” yazıyordu ve beklenen an gelmişti. Heyecan, kaygı, üzüntü, umut, sevinç, merak… Tüm bu duyguların bir arada hissedildiği o an, ÖSYM’den gelen bir zarfın içine hapsedilmişti. Zarfı açamadım, okuyamadım; o gücü tek başıma bulamadım. Beni nelerin beklediğini bilemiyordum. Geleceğimi avuçlarımın içinde tutuyordum.

Soluk soluğa, yüreğim elimde merdivenleri nasıl çıktığımı sonradan öğreniyorum komşulardan,  meğersem çok gürültü yapmışım. “Anne, anne” sesleri çınlamış apartmanın içinde… Zili çalmak mı? Komik… Kapı gümbür gümbür yumruklanmış. Acı hissediyordum; ya geleceğimi, umutlarımı yakalayamadıysam?

Annem beliriverdi, yüzü buz kesmiş, sesi titriyordu ve ürkmüştü. Yemyeşil gözleriyle soru soramadı, beni dinlemek istercesine bakıyordu yüzüme. Şaşkın şaşkın elimdeki zarfı uzatabildim anneme. Düz beyaz bir kağıt ve birkaç satır yazılmış koyu renkli yazılar… Gülmeye ve kahkahalar içinde dans etmeye başladık. Hemen telefona sarıldık. Babam memleketteydi ve bir ses “Alo, kızım nasılsın?” diye sordu. Bu soruya cevap vermek sanki günlerimi alacakmış gibiydi… “Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Maden Mühendisliği Fakültesi” diyebildim. Ahizeyi gittikçe daha sıkı kavrıyordum ki bir anda hıçkırık sesleri kulaklarımı doldurdu, kendi dünyamdan çıkmamı sağlayarak iki kelime döküldü dudaklarımdan “Baba iyi misin?”. “Benim kızım maden mühendisi olacak…” Hala da çınlar bu ses kulaklarımda. Read the rest of this entry »

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedintumblrmail
Son Yorumlar
    Facebook
    Facebook By Weblizar Powered By Weblizar
    Reklam