Posts Tagged ‘ANNELİK’

PostHeaderIcon “HASTA OLMA LÜKSÜN YOK”/MUŞ MEĞER = ANNELİK

Hasta olma lüksün yok! Ay ne sinir bozucu bir cümle değil mi? Kulağı tırmalayan, sivrisinek gibi vızıldayıp asabiyet yaratan kelimeler topluluğuna hadi oradan demeyi pek çok pek çok isterdim de MEĞERSEM DOĞRUYMUŞ. Anne rahmine düştüğünü öğrendiğiniz zaman başlıyormuş hastalıkla savaş maratonu. Her seferinde kulaklarımı o sese karşı tıkayan bana kapak oldu. OH MİS 🙂 Gülüyorum ağlanacak halime.

Birken iki olup sonra üç olup ve sonunda dörtledin mi tam anlamıyla anladım anneliği ve yaşamı. Bir ay oldu ve bir ay daha var önümde. Ayağımı kırdım evin içinde. Ayağım burkuldu ve çocukların oyuncağına basarak, tarak kemiği ÇAT diye kırıldı ve olanlar oldu. İlk bir saat kavrayamadım kırıldığını ya da kavramak istemedim. Evde iki çocuk var ve KAPTAN MAĞARA ADAMI gibi evin dört bir köşesine uçmaya çalışan ben için ayak kırılması demek = HÜSRAN 🙁  Read the rest of this entry »

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedintumblrmail

PostHeaderIcon “ANNE!BEN BÜYÜDÜM”…

“Anne, ben büyüdüm!” yediden yetmişe her daim kullandığımız bir cümle. İçinde bir çok anlamı, duyguyu, içtenliği, isyanı barındıran sihirli kelimelerin bir araya gelerek oluşturduğu bir cümle değil mi? Ancak ve ancak anne olunduğunda tam olarak ANLAM ve ÖNEMİ anlaşılan bir cümle değil mi?

Yaşımız yıllar ile doğru orantıda ilerlemekte. Zamana karşı koyamıyoruz. BÜYÜYORUZ! Yaşımız BÜYÜYOR büyümesine de bir tek annemizin gözünde “O YAŞ” büyümüyor. Kaç yaşına gelirsek gelelim biz hep annemizin bebeği olarak kalıyoruz e tabi birazcık kaba tabirle söylemek gerekirse Read the rest of this entry »

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedintumblrmail

PostHeaderIcon BEN KİM MİYİM?!!!

ber

 

 

Kısa sürede epey bir yol katettim sizlerin sayesinde. Ziyaretçi sayım 1600’ü geçti. Sayfamda yayınlanan yazı sayısı ise 55’i geçti. Teşekkür ederim tüm misafirlerime 🙂

Hertelden.xyz yazarı olarak ben kim miyim? Zamanı geldi kendimden bahsetmek için. Ancak ben değil sizler beni anlatacaksınız ki bir değeri olsun söylenenlerin, yazılanların. “Ben kimim? Beni nasıl tanırsın ve anlatırsın? Üç beş cümle ya da kelime ile yazar mısın? Afilli cümleler ya da kelimelere gerek yok. İçinden geldiği gibi artısıyla eksisiyle lütfen…”

Sonuçlar aşağıda yer alıyor. Bakın bakalım ben kimmişim 🙂

 

 

1.)”Benden istedin bir kaç satır yazı,

Ebedidir yerin derinimde bulamazsın kazı kazı,

Rehberim oldun yaşattın bana kardeş hazzı,

Rockçıyım dedim dur dedin napıyon be hacı,

Ama geçmez bu hayat yapmadan geyik acı olur acı,

Karıştı iyice saçmalamayayım ben bir tanemsin Nazlı mı NAZLI 🙂 “=Berrak”  Mengü G.

2.)”Bitanedir

En Nazlıdır

Ruhu incedir

Renklidir

Abladır

Kalbimdir”=Berrak”  Dilara H.

3.)”Birisi bana senin için kısaca anlatsana nasıl biri dese şöyle derim; dışa dönük, sahiplenici ve anaçtır. Çabuk kaynaşırsınız. Kolay empati kurabilir. Ama bazen biraz buyurgandır, ilk başta yadırgayabilirsin, önden uyarayım. Sonuçta kötü düşünmeyen ve güvenilir biridir derim. Alınmaca gücenmece yok :)” Özge G.

4.)”(+)özellikler: Sevgi dolu, yardımsever, merhametli, doğrucu, açık sözlü, cesaretli, pratik, organizatör, her zaman sevdiğinin yanında olan. (-) özellikler: Eleştiriye kapalı, fevri. Benim canım güzel ablam iyi ki varsın iyi ki benim biricik ablam olmuşşun. Seni çok seviyorum iyi ki Ender ile evlenmiş ve yeğenimi dünyaya getirmişsin. Özge ile ben hep sizinleyiz yanınızdayız.” Emre G.

5.)”Allah sana güzel kalp vermiş onuda Ender çalmış. Hısım akrabadan ötesin, candan öte cansın. İyi ki gelinimiz olmuşsun.” Hikmet Ç. Read the rest of this entry »

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedintumblrmail

PostHeaderIcon BEBEKLERDE DİŞ SENDROMU

 

diş

Her yaşın bir sendromu var. Yaş ilerledikçe hem fiziksel hem de ruhsal evrimler geçiriyoruz. İki yaşına kadar olanları anneler, babalar ve büyümemize şahit olan çevremiz hatırlar ve hatırlatır. Bebeklerde diş çıkarma ne zormuş! Çeken bilir derler ya! Uykusuzluğuma mı, bebeğimin ağlamasına mı, bebeğimin acı içinde kıvranmasına mı yanayım bilemedim. İlaç taraftarı biri değilimdir ancak bu gibi durumlarda doktorunuz kendiniz olacaksınız. Bebeğinizi, çocuğunuzu alıp koşa koşa hastane yolunu tutmak inanın ki çözüm değilmiş, birebir tecrübe ettim. Bundan da bahsedeceğim sizlere.

Diş çıkarma evresinde öncelik;  Read the rest of this entry »

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedintumblrmail

PostHeaderIcon KLİŞE! KLİŞE! KLİŞE!

“Klişe”! “Klişe”! Bence bu kelimeyi kullananlar klişe. Hele ki “anne olunca anneliği daha iyi anlıyorsun” cümlesine KLİŞE diyorlarsa… Annem derdi “anne olduğunda beni daha iyi anlarsın” diye;  evet itiraf ediyorum anne olunca annemi ve anneliğin ne demek olduğunu daha iyi anladım.

Uçarıydım, dik kafalıydım, sabırsızdım, toz pembeydi dünya benim için.

Hamile olduğumu öğrendiğim günden itibaren ANNELİK SERÜVENİM başladı. Hamileliğimin 2.ayında düşük tehlikem oldu ve doktorumun kesin emri ile ” bir ay boyunca sürekli yatacaksın, sadece tuvalet için ve banyo için kalkacaksın. Yemeğini bile yattığın yerden yiyeceksin. Eğer ki bunları yapmazsan anne olamazsın bebeğini kaybedersin” dedi ve öyle bir iğne yedim ki aman Allah’ım nasıl canımın yandığını o an hastanede şu cümleleri deklare etmemden anlarsınız “tarlada , evde doğuran kadınlar; sırtında çay çuvalı, fındık çuvalı taşıyan, bağda bahçede tarlada çalışan kadınlar var bense bir elim yağda bir elim balda ama şu halime bak yediğim iğneye bak ve 1 ay yatmak hapsi” 🙂 gülüyorum şimdi söylediklerime. Doktorum bu emri verirken annem ve babamda yanımdaydı ki siz düşünün halimi(eşim iş için şehir dışındaydı).

Bir ay oldu mu ON YIL gibi… Hani zaman çabuk geçer derlerdi ya geçmek bilmedi akreple yelkovan birbirine küsmüş, takvim yaprakları birbirine zamk ile yapıştırılmıştı. Yatmaktan kulağım ağrımıştı. Sabreden derviş muradına ermiş misali dayandım. Sabrı öğrendim, hayatın toz pembe olmadığını anladım, dik kafalı olursam ANNE olamayacağımı fark ettim derken bir ay SÖZ DİNLEDİM. Anneliğe ilk adımımı atmış oldum ve hayırlısıyla oğluma kavuştum.

Şimdi sorarım size ANNE OLMADAN nasıl anlayabilirdim ANNELİĞİ! Annemi çok seviyorum, elimden geldiğince de onu üzmemeye çalıştım ( üzdüysem de buradan ÖZÜR DİLİYORUM CANIM ANNEMDEN) onu anlamaya çalıştım; Kendine bir şey aldığında bana iki tane alıyor benim daha çok ihtiyacım olurmuş ben genç bir kızmışım ya da bensiz-kardeşlerim olmadan yediği yemeğin boğazından geçmediğini söylediğinde ona cevap olarak; “ANNE YA ABARTIYORSUN. SEN AFİYETLE YEMEĞİNİ YE” diyordum. Anlamaya çalışıyordum ama anlamıyormuşum ta ki anne olana kadar. Şuan annemin düşündüğü yaptığı her şeyi ben yapıyor, planlıyor, düşünüyorum. UÇARILIĞIMDAN eser kalmadı.

Anneyim ben ANNE 🙂

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedintumblrmail
Son Yorumlar
    Facebook
    Facebook By Weblizar Powered By Weblizar
    Reklam