PostHeaderIcon EY ZAMAN !

 

 

kanvas-tablo-saat-1-kopya-kopya1-422-10-B

 

 

Ey zaman! Kapatma düğmesi olmayan zaman. Kanayan yaralara merhem olan zaman. Donduramıyor muyuz seni? Konuşsana cevap versene EY ZAMAN. Neden bu kadar acımasızca ilerliyorsun?!

Hayal gücü çok gelişmiş olan ben hala bile zamana nasıl karşı gelebilirimin yollarını düşünmüyor değilim. Keşke her şey izlediğimiz Amerikan vari filmlerdeki gibi olsa ve ışık hızını yakalasak. Hep hayalini kurmuşumdur ışık hızını yakalayınca yanımda kimler olsun diye. Malumunuz uzay gemisi pek de büyük değil. Önce keşif yapmak için kendim gitsem sonra sevdiklerimi yanıma alsam ama onları almadan önce ışık hızını yakalarsam ne olacak… Sonuçlarını düşünmek istemesem de beynim buna izin vermiyor ve her şey gözümün önünde canlanıyor;” evime dönmüşüm ama annem babam yok, kardeşlerim yaşlanmış, bebekleri kocaman olmuş hatta evlenmişler. Ben ise olduğum yaşta duruyorum. ” Yok yok istemem böyle bir son. Zamanın ilerlemesine varım. Sevdiklerimle beraber yaşamadıktan sonra onlarla yaşlanmadıktan sonra neyleyim ben gençliği.

Küçük bir kız çocuğu iken hayalim bir an önce 18 yaşına gelmekti. Ama sonrasını hiç hayal etmemiştim sanki hep o yaşta kalacakmışım gibi. On sekiz yaş büyülü ya! Ergenliğim bitmiş olacak, bir birey olacağım. Sanki on sekiz yaşına gelince bir şey olacakmış gibi anneme “ hele ben bir on sekiz yaşıma geleyim de sen gör”. Ne amaçla söylenmiş bir cümle bilemiyorum acaba daha özgür olacağımı, alıp başımı gideceğimi falan mı düşünüyordum ki ?

On sekiz yaşını ikiye katlamaya iki yılım kaldı. Lise bitti derken üniversite derken iş hayatı ve evlenmek… Evlenmem diye ortalığı yıktığım zamanlar bile oldu ve hepsi de geldi geçti. Geriye dönüp baktığımda her yaşın verdiği her ruh halini yaşadığımı, çocukluğumu müthiş geçirdiğimi görüyorum. Şanslıyım. Herkes benim gibi bir aileye sahip olamıyor.

Annem der ki “ geçmişe dönmek seni geriye götürür, hep ileriye bakacaksın. Sorsalar bana geçmişe gitmek ister misin diye, kocaman bir HAYIR derim çünkü sizinle her şeyi doya doya yaşadım ve şimdi sıra gelecekte”. Nasıl bir anneye sahibim ki yeri geldi arkadaş, kardeş sırdaş, dost ve en önemlisi ANNE oldu bana.

Zaman geçiyor hemde acımadan ve duraksamadan. Yıllarımızı bizden alıyor ve yerine yenisi veriyor. Her geçen gün ilerliyoruz zamanla.

Büyüdüm ve benimde bir evladım oldu. Onunla doya doya zaman geçirmeye çalışıyor kana kana öpmeye çalışıyor ve annem gibi geriye dönüp baktığımda tebessümle Zamanı ağırlamak istiyorum. Bugün varız ve şükür etmeliyiz. Zamana karşı gülüsemeliyiz her ne yaşıyor ve yaşatıyorsak. Zamanı elimizde tutamıyorsak zamana ayak uydurmalıyız. ZAMANE İNSANLARI OLMALIYIZ 🙂

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedintumblrmail

2 Responses to “EY ZAMAN !”

  • Mete says:

    HAYAT (ZORUNLU OLARAK) İLERİYE DOĞRU YAŞANIR,FAKAT
    GERİYE DOĞRU ANLAŞILIR!

  • Sümeş says:

    Canım benim yazdığın yazıları okudum şimdi ne kadar içten ve samimi.sen bu doğallık bu güzelliklerle çok iyi yerlere geleceksin.beni motive ediyor inanmazsin belki.işinde evinde yazılarında bütün hayatında herşey istediğin gibi olsun.

Yorum Yazabilirsiniz

Son Yorumlar
Facebook
Facebook By Weblizar Powered By Weblizar
Reklam